คนไข้เลือกหมอไม่ใช่เงิน

ตอนที่ 6: คนไข้เลือกหมอ ไม่ใช่เงิน

══════════════════════════════════════════════════════════════

สองเดือนผ่านไป

กองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้เติบโตอย่างต่อเนื่อง ยอดเงินบริจาครวมแล้วกว่า 12 ล้านบาท และยังมีผู้สนใจติดต่อเข้ามาอีกมากมาย

ชื่อเสียงของ นพ.ภาคิน เริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้าง ไม่เพียงแต่ในฐานะหมอฝีมือดีเท่านั้น แต่ยังเป็นหมอที่มีหัวใจเพื่อคนไข้อย่างแท้จริง

วันหนึ่ง มีคนไข้รายใหม่เข้ามาที่โรงพยาบาล

══════════════════════════════════════════════════════════════

"สวัสดีครับ คุณหมอภาคิน"

ชายวัยกลางคนในชุดสูทราคาแพงนั่งอยู่ในห้องตรวจ ใบหน้าดูเหนื่อยล้าแต่แฝงความเด็ดเดี่ยว

"สวัสดีครับ คุณ..." ภาคินดูแฟ้มประวัติ "คุณธนกร?"

"ถูกต้องครับ ธนกร ศิริวัฒน์"

ภาคินจำชื่อนี้ได้ เขาคือเจ้าของบริษัทก่อสร้างรายใหญ่ มีสินทรัพย์หลายพันล้านบาท

"มีอะไรให้ผมช่วยครับ?"

"ผมมีปัญหาเรื่องระบบย่อยอาหารครับ ปวดท้องบ่อย กินอาหารไม่ค่อยลง น้ำหนักลดลงมากในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา"

"เคยไปตรวจที่ไหนมาบ้างหรือยังครับ?"

"เคยครับ ไปหลายโรงพยาบาลแล้ว แต่ยังไม่พบสาเหตุที่แน่ชัด" ธนกรถอนหายใจ "จนกระทั่งผมได้ยินชื่อคุณหมอจากคุณหญิงพิมลพรรณ เธอบอกว่าคุณหมอเป็นหมอที่เก่งที่สุดและใส่ใจคนไข้มากที่สุดที่เธอเคยพบ"

ภาคินยิ้มเล็กน้อย "คุณหญิงใจดีเกินไปครับ แต่ผมจะพยายามเต็มที่"

เขาเริ่มตรวจร่างกายอย่างละเอียด ถามคำถามเกี่ยวกับอาการ ประวัติสุขภาพ และไลฟ์สไตล์

"คุณธนกรทำงานหนักไหมครับ?"

"หนักมากครับ" ธนกรยอมรับ "บางวันทำงาน 16-18 ชั่วโมง ไม่ค่อยได้พักผ่อน กินอาหารไม่เป็นเวลา"

ภาคินพยักหน้า "ผมจะส่งตรวจเพิ่มเติมครับ ส่องกล้องกระเพาะอาหารและลำไส้ ตรวจเลือด และอัลตราซาวนด์ช่องท้อง"

"ได้เลยครับ คุณหมอ"

══════════════════════════════════════════════════════════════

หลังจากตรวจเสร็จ ภาคินนั่งดูผลตรวจด้วยสีหน้าจริงจัง

ผลออกมาไม่ดี

ธนกรมีก้อนเนื้อในกระเพาะอาหาร และจากลักษณะที่พบ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นมะเร็ง

ภาคินถอนหายใจ นี่คือส่วนที่ยากที่สุดของการเป็นหมอ - การบอกข่าวร้ายให้คนไข้

══════════════════════════════════════════════════════════════

"คุณธนกรครับ" ภาคินเริ่มต้น "ผลตรวจออกมาแล้ว ผมพบก้อนเนื้อในกระเพาะอาหารของคุณ"

ธนกรนิ่งไปครู่หนึ่ง "มันคือ... มะเร็งใช่ไหมครับ?"

"ต้องทำการตรวจชิ้นเนื้อเพื่อยืนยันครับ แต่จากลักษณะที่พบ มีความเป็นไปได้"

ธนกรก้มหน้า มือสั่นเล็กน้อย

"ผมรู้สึกตัวมานานแล้วครับ" เขาพูดเบาๆ "แต่ไม่กล้าไปตรวจ กลัวจะรู้ความจริง"

"ผมเข้าใจครับ" ภาคินพูดเสียงอ่อนโยน "แต่การรู้เร็วดีกว่ารู้ช้า ถ้าเป็นมะเร็งจริง การรักษาตั้งแต่ระยะแรกมีโอกาสหายสูงกว่ามาก"

"แล้วผมต้องทำอย่างไรครับ?"

"ผมจะส่งทำการตรวจชิ้นเนื้อภายในสัปดาห์นี้ครับ และถ้าผลออกมาเป็นมะเร็ง เราจะวางแผนการรักษาร่วมกัน มีทางเลือกหลายทาง ทั้งผ่าตัด เคมีบำบัด และรังสีรักษา"

"ผมไว้ใจคุณหมอครับ" ธนกรพูด "ขอให้คุณหมอดูแลผมด้วยนะครับ ผมไม่อยากให้หมอคนอื่นรักษา"

"ผมจะทำเต็มที่ครับ"

══════════════════════════════════════════════════════════════

ข่าวเรื่องธนกร ศิริวัฒน์ มาเป็นคนไข้ของภาคินแพร่ไปถึงหูของฝ่ายบริหารอย่างรวดเร็ว

เขาเป็นคนไข้ VIP ระดับสูงสุด มีทรัพย์สินมหาศาล และเป็นที่รู้จักในสังคม

พิชญ์พลรีบไปหาปริมทันที

"ท่านประธานครับ คุณธนกร ศิริวัฒน์ มาเป็นคนไข้ที่โรงพยาบาลเราครับ"

ปริมเงยหน้าขึ้น "ธนกร ศิริวัฒน์? เจ้าของบริษัทก่อสร้างศิริวัฒน์กรุ๊ป?"

"ครับ และเขาขอให้ นพ.ภาคิน เป็นหมอเจ้าของไข้"

ปริมพยักหน้า "นี่เป็นเรื่องดีสำหรับโรงพยาบาล"

"แต่ท่านประธานครับ ผมคิดว่าเราควรให้หมออาวุโสกว่าดูแลคนไข้ระดับนี้ นพ.ภาคิน ยังอายุน้อยและประสบการณ์ยังไม่มากพอ"

"แต่คนไข้เลือกเขา" ปริมตอบ "เราไม่มีสิทธิ์ไปบังคับให้คนไข้เปลี่ยนหมอ โดยเฉพาะคนไข้ VIP ระดับนี้"

"แต่..."

"พิชญ์" ปริมตัดบท "ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบ นพ.ภาคิน แต่ธุรกิจคือธุรกิจ ถ้าคุณธนกรเลือกเขา เราก็ต้องให้เขาดูแล เรื่องจบ"

พิชญ์พลกัดฟัน "ครับ ท่านประธาน"

══════════════════════════════════════════════════════════════

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ผลตรวจชิ้นเนื้อของธนกรออกมา ยืนยันว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะที่ 2

ภาคินนั่งอธิบายผลตรวจและแผนการรักษาให้ธนกรฟังอย่างละเอียด

"เราจะเริ่มด้วยการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออกครับ หลังจากนั้นจะทำเคมีบำบัดเพื่อป้องกันการกลับมาของโรค"

"อัตราการรอดชีวิตเป็นอย่างไรครับ?" ธนกรถาม

"มะเร็งระยะที่ 2 มีอัตราการรอดชีวิต 5 ปี ประมาณ 60-70% ครับ ถ้าผ่าตัดและรักษาอย่างถูกต้อง"

ธนกรพยักหน้า "ผมพร้อมครับ คุณหมอ"

"คุณธนกรมีครอบครัวหรือใครที่ต้องการให้มาฟังด้วยไหมครับ?"

"ไม่มีครับ" ธนกรตอบเสียงเศร้า "ภรรยาเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว ลูกๆ ก็อยู่ต่างประเทศ ผมอยู่คนเดียว"

ภาคินรู้สึกเห็นใจ "ถ้าอย่างนั้น ผมจะดูแลคุณอย่างดีที่สุดครับ ไม่ต้องกังวล"

"ขอบคุณครับ คุณหมอ" ธนกรยิ้มอ่อนๆ "ผมโชคดีที่ได้เจอคุณหมอ"

══════════════════════════════════════════════════════════════

วันผ่าตัด

ภาคินประสานงานกับทีมศัลยแพทย์ในการผ่าตัดธนกร เขาอยู่ดูแลคนไข้ตลอดการผ่าตัดแม้ว่าจะไม่ได้เป็นศัลยแพทย์ที่ลงมือผ่าตัดโดยตรง

การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี ก้อนเนื้อถูกเอาออกได้หมด

หลังผ่าตัด ภาคินไปเยี่ยมธนกรที่ห้องพักฟื้น

"การผ่าตัดสำเร็จครับ คุณธนกร" เขาบอก "ก้อนเนื้อถูกเอาออกหมดแล้ว อีกสักสองสามวันก็น่าจะลุกเดินได้"

ธนกรยิ้มอ่อนๆ "ขอบคุณครับ คุณหมอ"

"พักผ่อนมากๆ นะครับ ผมจะมาดูอาการทุกวัน"

══════════════════════════════════════════════════════════════

ขณะที่ภาคินกำลังเดินออกจากห้องพักของธนกร เขาเห็นปริมเดินมาในทางเดียวกัน

"ท่านประธานครับ" เขาทักทาย

"คุณหมอ" ปริมพยักหน้า "ได้ยินว่าการผ่าตัดคุณธนกรผ่านไปด้วยดี"

"ครับ ขอบคุณครับ"

ปริมหยุดยืนตรงหน้าเขา "ฉันมาเยี่ยมคุณธนกร เขาเป็นคนไข้ที่สำคัญ"

"เข้าใจครับ"

"และ..." ปริมลังเล "ฉันต้องการขอบคุณคุณ"

ภาคินตกใจ "ขอบคุณครับ?"

"สำหรับการดูแลคนไข้ VIP ของโรงพยาบาล" เธออธิบาย "คนไข้หลายคนที่คุณดูแลต่างพูดถึงคุณในทางดี มันช่วยเรื่องภาพลักษณ์ของโรงพยาบาลมาก"

"ผมไม่ได้ทำเพื่อภาพลักษณ์ครับ" ภาคินตอบ "ผมแค่ทำหน้าที่หมอ"

"ฉันรู้" ปริมพูดเบาๆ "และนั่นแหละที่ทำให้คุณต่างจากคนอื่น"

ทั้งคู่มองตากันอยู่ครู่หนึ่ง บรรยากาศแปลกๆ ที่ไม่ใช่ความขัดแย้งเหมือนแต่ก่อน

"ผม... ต้องไปแล้วครับ" ภาคินพูดขึ้น "มีคนไข้รออยู่"

"ได้ ไปเลย"

ภาคินก้าวเดินจากไป ปริมมองตามหลังเขาอยู่ครู่หนึ่ง

รู้สึกอะไรแปลกๆ ในอก

══════════════════════════════════════════════════════════════

[จบตอนที่ 6]

ตอนหน้า: ตอนที่ 7 - สายตาที่จับจ้อง