งานเลี้ยง

══════════════════════════════════════════════════════════════ สวาทลับคุณหนูมาเฟีย ตอนที่ 7: งานเลี้ยง ══════════════════════════════════════════════════════════════

งานเลี้ยงประกาศหมั้นจัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพ

แขกกว่าสามร้อยคน ทั้งนักธุรกิจ นักการเมือง และบุคคลสำคัญในวงการ ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีกับการรวมตัวของสองตระกูลใหญ่

ภิรดายืนอยู่บนเวที เคียงข้างวิน

ชุดราตรีสีแดงเข้มตัดเย็บพอดีตัว ผมเกล้าขึ้นอย่างสง่างาม เครื่องประดับเพชรระยิบระยับ เธอสวยราวกับนางพญา

แต่ใจของเธออยู่ที่อื่น

สายตาของเธอค้นหาร่างสูงในชุดสูทดำที่ยืนอยู่มุมห้อง

ธีรัช

เขายืนอยู่ตรงนั้น สายตาคอยสังเกตรอบด้าน ทำหน้าที่ของเขาอย่างเคร่งครัด

แต่เมื่อสี่ตาประสบกัน...

เธอเห็นบางอย่างในดวงตาเขา

บางอย่างที่ทำให้หัวใจเธอเต้นรัว

═══════════════════════════════════════════════════════════

"คุณสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ" พิธีกรประกาศ "คืนนี้เราขอเชิญทุกท่านร่วมแสดงความยินดีกับคู่หมั้นของเรา คุณวินัย ศรีสกุล และคุณภิรดา เรืองวัฒนา"

เสียงปรบมือดังกึกก้อง

วินยิ้มกว้าง โอบเอวภิรดาอย่างสนิทสนม

เธอรู้สึกอึดอัด แต่ยังคงยิ้มรับแขก

"ยิ้มหน่อยครับ ที่รัก" วินกระซิบ "กล้องกำลังถ่ายอยู่"

"ฉันยิ้มอยู่"

"ยิ้มให้ดูมีความสุขกว่านี้หน่อย"

ภิรดากัดฟัน แต่ก็ทำตาม

เธอยิ้มกว้างขึ้น แม้ว่าใจจะไม่ยิ้มตาม

═══════════════════════════════════════════════════════════

ธีรัชยืนมองจากมุมห้อง

เห็นวินโอบเอวคุณหนู เห็นรอยยิ้มปลอมของเธอ เห็นทุกอย่าง

และเขาก็เจ็บปวด

"พี่ธี"

สมชายเดินมาหา

"ว่าไง"

"คุณหนูดูไม่มีความสุขเลยนะครับ"

ธีรัชไม่ตอบ

"พี่ธีว่าคุณวินเป็นยังไงครับ?"

"ไม่มีความเห็น"

"พี่ธีไม่ชอบเขาใช่ไหม"

ธีรัชหันมามองสมชาย "ทำไมถามแบบนั้น"

"เห็นพี่ธีจ้องเขาตลอดเลย" สมชายยิ้มแหยๆ "ถ้าสายตาฆ่าคนได้ คุณวินตายไปสิบรอบแล้ว"

"หยุดพูดเรื่องไร้สาระ" ธีรัชพูดเสียงแข็ง "ไปทำหน้าที่"

"ครับๆ"

เมื่อสมชายเดินจากไป ธีรัชถอนหายใจ

เขาต้องควบคุมตัวเองให้ดีกว่านี้

═══════════════════════════════════════════════════════════

ระหว่างงานเลี้ยง ภิรดาต้องพบปะแขกมากมาย

ทุกคนแสดงความยินดี ชมว่าเธอกับวินเข้ากัน คู่นี้สวยงาม อนาคตสดใส

เธอยิ้มรับทุกคำชม แม้ว่าจะรู้สึกว่างเปล่าข้างใน

"ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ" เธอบอกวิน

"เอาบอดี้การ์ดไปด้วยนะครับ"

"ค่ะ"

ภิรดาเดินออกจากห้องจัดเลี้ยง ธีรัชเดินตาม

เมื่อถึงทางเดินที่เงียบสงัด เธอหยุด

"ธีรัช"

"ครับ"

"ฉันขอเวลาคนเดียวสักครู่ได้ไหม"

"ผมไม่ควรทิ้งคุณหนูไว้คนเดียวครับ"

"แค่ห้านาที" เธอพูดเสียงเหนื่อยล้า "ฉันแค่ต้องการหายใจ"

ธีรัชลังเลครู่ ก่อนจะพยักหน้า

"ผมจะอยู่ตรงนี้ครับ เรียกได้ทุกเมื่อ"

"อืม"

ภิรดาเดินไปยืนริมระเบียงที่มองเห็นทิวทัศน์ของเมือง

ลมเย็นพัดโชย เธอหายใจลึก พยายามสงบจิตใจ

"เหนื่อย" เธอกระซิบกับตัวเอง

═══════════════════════════════════════════════════════════

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงฝีเท้าดังขึ้นด้านหลัง

"คุณภิรดา"

เธอหันกลับ เห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา

สวย ผมยาว ชุดราตรีสีน้ำเงิน แต่สายตาดูไม่เป็นมิตร

"คุณเป็นใครคะ"

"ฉันชื่อนภา" หญิงสาวพูด "แฟนเก่าของวิน"

ภิรดาไม่แสดงความประหลาดใจ "แล้วมีอะไรคะ"

"ฉันแค่อยากเตือน" นภาพูด "วินไม่ใช่คนดีอย่างที่เขาแสดง"

"ทุกคนมีด้านที่ซ่อน"

"แต่ด้านที่วินซ่อนมันอันตราย" นภาเดินเข้ามาใกล้ "เขาเป็นคนเห็นแก่ตัว ใช้คนแล้วทิ้ง ฉันรู้ เพราะฉันเป็นหนึ่งในนั้น"

ภิรดามองเธอ "ทำไมถึงมาบอกฉัน"

"เพราะฉันไม่อยากเห็นผู้หญิงคนอื่นเจ็บตัวเหมือนฉัน" นภาพูด "โดยเฉพาะคุณ คุณดูเป็นคนดี"

"ขอบคุณที่เตือน" ภิรดาพูดเสียงเรียบ "แต่ฉันดูแลตัวเองได้"

นภาพยักหน้า "หวังว่าจะจริงอย่างที่พูดนะคะ"

แล้วเธอก็เดินจากไป

═══════════════════════════════════════════════════════════

ภิรดายืนนิ่งอยู่ครู่ ก่อนจะหันกลับไปมองวิวเมือง

"คุณหนูได้ยินทั้งหมดใช่ไหม"

เสียงธีรัชดังขึ้นจากด้านหลัง

"ก็บอกว่าขอเวลาคนเดียวไม่ใช่เหรอ" เธอพูด แต่ไม่ได้โกรธ

"ผมอยู่ไกลพอที่จะไม่รบกวน แต่ใกล้พอที่จะได้ยินครับ"

เธอหัวเราะเบาๆ "นายไม่เคยเปลี่ยน"

ธีรัชเดินมายืนข้างเธอ ห่างพอสมควร

"คุณหนูคิดยังไงครับ กับที่เธอพูด"

"ฉันรู้อยู่แล้วว่าวินไม่ใช่คนดี" ภิรดาพูด "แต่ในโลกของเรา ใครบ้างที่เป็นคนดีจริงๆ"

"คุณหนูเป็นครับ"

เธอหันมามองเขา ประหลาดใจ

"ฉันเหรอ? ฉันสั่งลงโทษคน สั่งทำลายธุรกิจคู่แข่ง ทำในสิ่งที่คนทั่วไปเรียกว่าผิดกฎหมาย"

"แต่คุณหนูไม่เคยทำร้ายคนบริสุทธิ์" ธีรัชพูด "คุณหนูมีเส้นที่ไม่ข้าม และคุณหนูทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคนที่รัก"

ภิรดาเงียบไป

"นั่นคือคนดีในความหมายของผมครับ" ธีรัชพูดเสียงเบา

สี่ตาสบกัน

ลมพัดผ่าน พาเอาความอบอุ่นบางอย่างมาด้วย

"ธีรัช..."

"คุณหนูควรกลับเข้าไปในงานครับ" เขาพูดตัดบท "คุณวินคงรอ"

บรรยากาศที่เพิ่งก่อตัวก็สลายไป

ภิรดาพยักหน้า "อืม"

เธอเดินกลับเข้าไปในงาน

ธีรัชเดินตาม ระยะห่างสองก้าวเหมือนเดิม

แต่ทั้งคู่รู้ว่า บางอย่างกำลังเปลี่ยนไป

═══════════════════════════════════════════════════════════

กลับมาในงาน ภิรดาเห็นวินกำลังคุยกับกลุ่มผู้หญิง

เขายิ้มให้พวกเธอ หัวเราะ สัมผัสแขนพวกเธอเป็นครั้งคราว

ราวกับเธอไม่มีตัวตน

"คุณวินเป็นคนชอบสังคมนะคะ" ผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนข้างๆ พูด

"ค่ะ" ภิรดาตอบสั้นๆ

เธอไม่ได้รู้สึกหึงหวง

แปลก

ถ้าเธอรักวินจริง เธอควรจะหึง

แต่เธอไม่รู้สึกอะไรเลย

สิ่งที่เธอรู้สึกคือ...

เธอหันไปมองธีรัชที่ยืนอยู่มุมห้อง

เขากำลังมองเธอเช่นกัน

และเมื่อสี่ตาประสบกัน เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรง

นี่มันอะไร?

ทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนี้กับบอดี้การ์ดของตัวเอง?

══════════════════════════════════════════════════════════════ จบตอนที่ 7 ══════════════════════════════════════════════════════════════

ตัวอักษรทั้งหมด: ~5,200 ตัวอักษร