นั่งร้านถล่ม

# ตอนที่ 9: นั่งร้านถล่ม

รถก้องแล่นเข้าไซต์ก่อสร้างอย่างรวดเร็ว

ฝุ่นฟุ้งกระจาย เสียงไซเรนรถพยาบาลดังอยู่ไกลๆ คนงานวิ่งวุ่นไปมา บรรยากาศตึงเครียด

"เกิดอะไรขึ้น!?" ก้องตะโกนถามทันทีที่ลงจากรถ

พี่แดงวิ่งมาหา ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

"นั่งร้านชั้น 15 ถล่มครับ มีคนงานบาดเจ็บสามคน พยาบาลกำลังมา"

"อาการหนักไหม?" แก้วถามเสียงสั่น

"ไม่มีใครเสียชีวิตครับ แต่มีคนกระดูกหัก"

แก้วรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย แต่ความกังวลยังไม่หายไป

"สาเหตุคืออะไร?" ก้องถาม

"ยังไม่แน่ใจครับ" พี่แดงส่ายหัว "แต่..."

"แต่อะไร?"

พี่แดงมองไปรอบๆ แล้วพูดเบาๆ "มีคนบอกว่าเห็นพี่นิคอยู่บริเวณนั้นก่อนที่จะถล่ม"

แก้วรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด

"นิค?" ก้องเสียงแข็ง

"ใช่ครับ แต่ไม่มีหลักฐาน"

---

สามชั่วโมงต่อมา สถานการณ์สงบลง

คนงานบาดเจ็บถูกส่งโรงพยาบาล ไม่มีใครอาการหนัก ทีมตรวจสอบเริ่มสืบหาสาเหตุ

แก้วนั่งอยู่ในห้องควบคุม มองเอกสารบนโต๊ะ

"น้องแก้ว" ก้องเดินเข้ามา นั่งลงตรงข้าม

"ค่ะ?"

"ผลตรวจสอบเบื้องต้นออกแล้ว" เขาพูดเสียงเครียด "นั่งร้านถล่มเพราะน็อตยึดหลุด"

"น็อตยึดหลุด?" แก้วขมวดคิ้ว "มันไม่น่าจะหลุดเอง ถ้าขันแน่น"

"ใช่" ก้องพยักหน้า "ซึ่งหมายความว่า..."

"มีคนจงใจทำ"

ความเงียบแผ่ลงมา

"พี่ก้อง" แก้วพูดขึ้น "หนูอยากขอดูบันทึกกล้องวงจรปิด"

"ผมคิดเหมือนกัน" ก้องลุกขึ้น "ไปดูเลย"

---

ห้องควบคุมกล้องวงจรปิดอยู่ในอาคารสำนักงานชั่วคราว

ก้องกับแก้วนั่งดูวิดีโอด้วยกัน กรอไปยังช่วงเวลาก่อนเกิดเหตุ

"หยุด!" แก้วร้อง "ตรงนั้น!"

ก้องหยุดวิดีโอ บนจอแสดงภาพชายคนหนึ่งยืนอยู่ใกล้นั่งร้าน

"มองไม่ชัดครับ" ก้องขมวดคิ้ว "ถ่ายมุมไกลเกินไป"

"แต่รูปร่างคล้ายพี่นิค" แก้วพูด

"คล้ายไม่พอ" ก้องถอนหายใจ "ต้องมีหลักฐานชัดเจนกว่านี้"

"ถ้าไม่มีหลักฐาน..." แก้วพูดเบาๆ "เขาก็ลอยนวลไป?"

"ไม่" ก้องเสียงหนักแน่น "ผมจะหาให้เจอ"

---

วันต่อมา มีการประชุมด่วน

บอร์ดบริหาร ผู้จัดการโครงการ และวิศวกรทุกคนถูกเรียกมา

"อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจากความประมาท" นิคพูดขึ้น ยืนอยู่หน้าห้อง "นั่งร้านไม่ได้รับการตรวจสอบตามมาตรฐาน"

"ใครเป็นคนรับผิดชอบดูแลนั่งร้านครับ?" กรรมการถาม

นิคหันมามองแก้ว "คุณแก้วครับ ในฐานะวิศวกรโครงการ"

แก้วรู้สึกเหมือนโดนกระแทก

"เดี๋ยวก่อน" เธอพูด "หนูไม่ได้รับผิดชอบนั่งร้าน หนูดูแลแค่โปรเจคซ่อมแซมฐานราก"

"แต่คุณเป็นวิศวกรไซต์" นิคโต้ "คุณควรตรวจสอบทุกอย่าง"

"มันไม่ยุติธรรม!" แก้วร้อง "หนูไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง!"

"หลักฐานบอกอย่างอื่นครับ" นิคหยิบเอกสารขึ้นมา "ใบตรวจสอบนั่งร้านมีลายเซ็นคุณ"

แก้วมองเอกสาร รู้สึกเลือดเย็น

มันเป็นลายเซ็นของเธอจริงๆ

แต่เธอไม่เคยเซ็น

"หนูไม่ได้เซ็นค่ะ!" เธอร้อง "นี่คือลายเซ็นปลอม!"

"มันดูเหมือนจริงมากนะครับ" นิคยิ้มเย็น "คุณแน่ใจว่าไม่ได้ลืม?"

"หนูไม่ได้ลืม!"

"พอ" ก้องพูดขึ้น เสียงเรียบแต่หนักแน่น "ยังไม่มีข้อสรุป เรื่องนี้ต้องสอบสวนอย่างละเอียด"

"ท่านประธาน" กรรมการพูด "แต่หลักฐานชี้ชัดว่า—"

"ผมบอกว่ายังไม่มีข้อสรุป" ก้องขัด "และผมจะไม่ยอมให้ใครถูกกล่าวหาโดยไม่มีการสอบสวนที่เป็นธรรม"

นิคมองก้องด้วยสายตาเย็นชา แต่ไม่พูดอะไร

การประชุมจบลง แก้วเดินออกมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

เธอถูกกล่าวหา

และเธอไม่รู้จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้อย่างไร

---

"น้องแก้ว"

เธอหันไป เห็นก้องเดินมา

"หนูไม่ได้ทำค่ะ" เธอพูดเสียงสั่น "หนูไม่ได้เซ็นเอกสารนั้น"

"ผมรู้" ก้องพูด "ผมเชื่อคุณ"

น้ำตาไหลออกมา แก้วพยายามกลั้น แต่กลั้นไม่ไหว

"ทำไม..." เธอพูดเสียงแหบ "ทำไมเขาถึงทำกับหนู?"

ก้องยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ "ผมไม่รู้ แต่ผมสัญญาว่าจะหาความจริง"

แก้วรับผ้ามา เช็ดน้ำตา

"พี่ก้อง... ถ้าหาหลักฐานไม่ได้..."

"จะหาให้ได้" เขาพูดหนักแน่น "ผมจะไม่ปล่อยให้คนบริสุทธิ์ถูกกล่าวหา"

แก้วมองเขา หัวใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง

แม้โลกจะพังทลาย อย่างน้อยก็ยังมีคนเชื่อในตัวเธอ

และคนคนนั้นคือเขา

## — จบตอนที่ 9 —