ตอนที่ 1

สวาทหลังจอ เจ้าชายเพลย์บอย ตอนที่ 1: วันแรกในกอง

═══════════════════════════════════════════

แสงแดดยามเช้าของเดือนมีนาคมเจิดจ้าเหนือสตูดิโอถ่ายทำขนาดใหญ่ย่านบางนา อากาศร้อนอบอ้าวแม้จะยังไม่ถึงเที่ยง ชนัญญาเช็ดเหงื่อที่ซึมออกมาบนหน้าผากด้วยหลังมือ เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวที่เธอพับแขนขึ้นมาถึงข้อศอกเริ่มชื้นที่หลัง กระเป๋าสะพายใบใหญ่ที่ยัดทั้งแล็ปท็อป สมุดโน้ต และสคริปต์หนาเป็นปึกหนักอึ้งบนบ่าซ้าย

_วันแรก... ห้ามพลาด_

เธอหยุดยืนหน้าประตูสตูดิโอ มองป้ายขนาดใหญ่ที่เขียนว่า "กองถ่าย 'เงาซ่อนรัก' — ห้ามบุคคลภายนอกเข้า" หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย แต่ใบหน้าของเธอยังคงนิ่งสนิท สีหน้าเด็ดเดี่ยวราวกับเธอเคยเดินเข้ากองถ่ายมาแล้วนับร้อยครั้ง

ความจริงก็คือเธอเคย แต่ในฐานะ "ลูกสาวผู้กำกับพิพัฒน์" ไม่ใช่ในฐานะตัวเอง

"คุณชนัญญาใช่ไหมคะ?" เสียงผู้หญิงร่างเล็กวิ่งออกมาจากด้านใน ถือคลิปบอร์ดเต็มมือ "ดิฉันพี่ปุ้ยค่ะ ผู้จัดการกอง พี่พิพัฒน์สั่งให้มารับ—"

"ขอบคุณค่ะ" ชนัญญาตัดบทอย่างรวดเร็ว "แต่ช่วยเรียกฉัน 'แพร' ก็ได้ค่ะ และ... ช่วยอย่าเอ่ยชื่อพ่อฉันบ่อยนักได้ไหม?"

พี่ปุ้ยกะพริบตา แต่รีบพยักหน้า "ค่ะๆ แพร เชิญเข้ามาเลยค่ะ"

═══════════════════════════════════════════

ภายในสตูดิโอเป็นโลกอีกใบ ไฟฟลัดไลท์ขนาดใหญ่ส่องสว่างเหนือฉากห้องนั่งเล่นหรูหราที่ถูกจำลองขึ้นอย่างประณีต โซฟากำมะหยี่สีเข้ม ภาพวาดสีน้ำมันบนผนัง ม่านผ้าไหมสีทองที่ถูกจัดวางอย่างพิถีพิถัน ทีมงานกว่าสามสิบคนเดินขวักไขว่กันอย่างมีระบบ เสียงสั่งงานดังแว่วมาจากทุกทิศทาง

แพรสูดลมหายใจลึก กลิ่นของไม้อัด สีทาฉาก และกาแฟที่ใครบางคนชงค้างอยู่บนโต๊ะผสมกันจนเป็นกลิ่นเฉพาะที่เธอคุ้นเคยตั้งแต่เด็ก กลิ่นของกองถ่าย กลิ่นของบ้าน

"แพร!" เสียงแหลมร่าเริงดังขึ้นจากมุมแต่งหน้า ออมวิ่งตัวปลิวมาหาเธอ ผมสีน้ำตาลแดงหน้าม้าสะบัดพลิ้ว ผ้ากันเปื้อนที่คาดรอบเอวเต็มไปด้วยแปรงแต่งหน้านับสิบด้าม "มาแล้ว! โอ้ยคิดถึง สองปีที่ลอนดอนทำให้แกขาวขึ้นนะ"

"ออม" แพรยิ้มกว้างเป็นครั้งแรกของวัน กอดเพื่อนสนิทแน่น "แกยังบ้าเหมือนเดิมเลย"

"บ้ากว่าเดิมอีก เพราะกองนี้มีดาราตัวท็อปมาเล่น" ออมกระซิบ ดวงตาเป็นประกาย "ณัฐวัฒน์ ธนวรรธน์ แกรู้ไหม? ตัวเป็นๆ หล่อกว่าในจอสิบเท่า"

แพรทำหน้าเฉยๆ "ก็แค่นักแสดง ออม"

"แค่นักแสดง?!" ออมทำตาโต "พี่ณัฐนะ! ผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งประเทศอยากจะ—"

"ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาดูดารา" แพรตัดบทเรียบๆ "ฉันมาทำงาน ผู้ช่วยผู้กำกับฝึกหัด ฉันต้องพิสูจน์ตัวเอง"

ออมยักไหล่ "ก็ตามใจสาว แต่เดี๋ยวรู้เอง พอเจอตัวจริง"

═══════════════════════════════════════════

เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นราวสิบโมงเช้า ราวกับมีคลื่นพลังงานบางอย่างแผ่กระจายไปทั่วสตูดิโอ ทีมงานหญิงเริ่มจับกลุ่มกระซิบกัน บางคนหยิบกระจกขึ้นมาเช็คหน้า บางคนรีบจัดผมให้เรียบร้อย

ณัฐวัฒน์ ธนวรรธน์ เดินเข้ามาในสตูดิโอ

และแพรต้องยอมรับในใจว่า ออมไม่ได้พูดเกินจริง

ผู้ชายคนนั้นสูงหนึ่งร้อยแปดสิบสามเซนติเมตร ร่างกายสมส่วนในเสื้อเชิ้ตสีดำที่กลิ้งแขนขึ้นเผยให้เห็นแขนที่แข็งแรง ผมดำสนิทจัดทรงอย่างดี ใบหน้าคมชัดราวรูปสลัก คิ้วเข้มเหนือดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่มีแวววาวอยู่ข้างใน และรอยยิ้มมุมปากที่เหมือนจะรู้ความลับของทุกคนในห้อง

กลิ่นน้ำหอม Bleu de Chanel ลอยมาตามลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศ กลิ่นสะอาด เข้มข้น แต่ไม่ฉุน เหมือนคนที่รู้ตัวดีว่าไม่ต้องพยายามมากก็ดึงดูดคนได้

"สวัสดีครับทุกคน!" เสียงทุ้มของเขาดังก้องไปทั่วสตูดิโอ พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ทีมงานหญิงหลายคนถอนหายใจ "วันนี้ขอฝากตัวด้วยนะครับ"

ผู้จัดการส่วนตัวรีบเดินตาม ถือกาแฟและแท็บเล็ต ขณะที่ทีมงานแต่ละแผนกเข้ามาทักทาย ณัฐจำชื่อทุกคนได้ ยิ้มให้ทุกคน พูดจาสุภาพอ่อนน้อม

_เป็นมืออาชีพดี_ แพรคิดเฉยๆ พลางจดบันทึกในสมุดของเธอ _แต่ก็แค่ภาพลักษณ์ ใครๆ ก็ทำได้_

"คุณเป็นใครครับ?"

เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นข้างหู แพรเงยหน้าจากสมุด ณัฐวัฒน์ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ สูงกว่าเธอเกือบหัว ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองลงมาด้วยความสนใจ มุมปากเชิดขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มที่เธอแน่ใจว่าเขาใช้กับผู้หญิงทุกคน

"ชนัญญาค่ะ ผู้ช่วยผู้กำกับฝึกหัด" เธอตอบเรียบๆ ไม่สบตานานเกินจำเป็น

"อ๋อ ผู้ช่วยผู้กำกับคนใหม่" ณัฐพยักหน้า ยิ้มกว้างขึ้น "ยินดีที่ได้รู้จักครับ ถ้ามีอะไรให้ช่วย บอกได้เลยนะครับ" เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย ส่งสายตาที่นุ่มนวลให้ "ผม ณัฐ ครับ"

แพรมองเขาตรงๆ ไม่กะพริบตา "ฉันรู้ว่าคุณเป็นใครค่ะ ไม่ต้องแนะนำตัว"

ณัฐกะพริบตา รอยยิ้มค้างอยู่ชั่วครู่ เขาไม่ค่อยเจอผู้หญิงที่ตอบเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบแบบนี้ ไม่ตื่นเต้น ไม่กรี๊ด ไม่แม้แต่จะเขินอาย

"งั้นคุณชนัญญาก็คงรู้ว่าผมเป็นคนเป็นมิตรกับทุกคน" เขาลองยิ้มอีกครั้ง รอยยิ้มแบบที่เคยทำให้สาวๆ เข่าอ่อนมาแล้วนับไม่ถ้วน

แพรหยุดเขียน เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเต็มตา "ฉันไม่ใช่แฟนคลับคุณนะ จะมายิ้มใส่ฉันก็ไม่ได้ผลหรอก"

ความเงียบแผ่คลุมรอบตัวพวกเขาชั่วขณะ ทีมงานที่อยู่ใกล้ๆ หันมามอง ออมอ้าปากค้าง ณัฐเองก็เงียบไปชั่วเสี้ยววินาที ก่อนที่มุมปากของเขาจะเชิดขึ้นช้าๆ แต่คราวนี้เป็นรอยยิ้มที่ต่างออกไป ไม่ใช่ยิ้มเสน่ห์สำเร็จรูป แต่เป็นยิ้มของคนที่เจอสิ่งที่ไม่คาดคิด

"โอเค..." เขาพึมพำ ยกมือลูบคาง ดวงตาเป็นประกาย "น่าสนใจดี"

═══════════════════════════════════════════

การประชุมอ่านบทครั้งแรกจัดขึ้นในห้องประชุมเล็กข้างสตูดิโอ นักแสดงนำและทีมงานหลักนั่งล้อมโต๊ะยาว ผู้กำกับพิพัฒน์นั่งหัวโต๊ะ ใบหน้าเข้มขรึม แว่นตากรอบเหลี่ยมบนสันจมูก ผมหงอกปนดำ ท่าทางสง่าแม้จะใส่แค่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์

"เงาซ่อนรัก เป็นหนังที่ต้องใช้อารมณ์จริง" พิพัฒน์เปิดปากเสียงหนักแน่น "ผมไม่เอาการแสดงผิวเผิน ผมต้องการความจริงจากทุกฉาก ทุกคน" สายตาของเขากวาดไปทั่วโต๊ะ แวะหยุดที่ลูกสาวชั่วครู่ก่อนจะผ่านไป

แพรรู้สึกถึงสายตานั้น สายตาที่พูดว่า _ที่นี่เธอไม่ใช่ลูกผม เธอเป็นแค่ฝึกหัด_

เธอพยักหน้ารับอย่างมั่นคง นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ

การอ่านบทดำเนินไป ณัฐอ่านบทด้วยเสียงที่เปลี่ยนไปจากตอนพูดคุยทั่วไป น้ำเสียงลึกขึ้น มีน้ำหนักมากขึ้น ตัวละครของเขาเป็นทนายหนุ่มที่มีด้านมืดซ่อนอยู่ และแค่เสียงอ่านบทก็สัมผัสได้ถึงความซับซ้อนที่เขาใส่เข้าไป

_เขาแสดงได้ดีจริงๆ_ แพรยอมรับในใจ ปากกาที่เธอใช้จดบันทึกหยุดนิ่งชั่วครู่ _ไม่ได้ดังเพราะหน้าตาอย่างเดียว_

แต่เมื่อพักเบรก แพรเห็นณัฐเอียงตัวไปกระซิบกับนักแสดงสาวคนหนึ่ง มือของเขาวางบนพนักเก้าอี้ของเธอ ยิ้มกว้าง สาวคนนั้นหัวเราะเขินอาย

แล้วเขาก็หันไปทำแบบเดียวกันกับสาวอีกคน

_ก็แค่เพลย์บอย_ แพรบอกตัวเองเงียบๆ หันกลับไปดูสคริปต์ _แสดงได้ดีแต่ก็เป็นแค่ดาราหล่อไส้แห้ง_

═══════════════════════════════════════════

ช่วงบ่าย แพรเดินสำรวจฉากทั้งหมดอย่างละเอียด จดมุมกล้องที่เป็นไปได้ วาดแผนผังแสงลงในสมุดโน้ต ตรวจสอบพร็อพทุกชิ้น เธอทำงานอย่างมุ่งมั่น ไม่สนใจเสียงหัวเราะคิกคักที่ดังมาจากมุมที่ณัฐนั่งพักพร้อมทีมงานหญิง

"ขยันจัง" เสียงทุ้มดังขึ้นข้างหลังเธอ แพรไม่ต้องหันก็รู้ว่าเป็นใคร กลิ่น Bleu de Chanel ลอยมาก่อนตัวเจ้าของ

"ทำงานค่ะ" เธอตอบสั้นๆ ไม่หันไปมอง

ณัฐเดินมายืนข้างเธอ มองแผนผังในสมุด คิ้วเข้มของเขาขมวดเล็กน้อย "มุมตรงนี้ถ้าหันกล้องอีกสิบห้าองศา จะได้แสงธรรมชาติจากหน้าต่างด้วย น่าจะเพิ่มมิติให้ฉากได้"

แพรหันไปมองเขาเป็นครั้งแรก สีหน้าแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบเก็บอาการ "...คุณดูงานเบื้องหลังด้วยเหรอ?"

"ผมถ่ายหนังมาแปดปี" ณัฐยิ้ม "ไม่ได้โง่ขนาดนั้น"

เธอจ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับ "ไอเดียไม่เลว" เธอจดลงในสมุดโดยไม่แสดงความประทับใจมากไปกว่านั้น

ณัฐยืนดูเธอจดอยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยน จากแบบที่ใช้กับทุกคนเป็นแบบที่ต่างออกไป แบบที่เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ

"ทำไมถึงอยากเป็นผู้ช่วยผู้กำกับล่ะ?" เขาถาม น้ำเสียงจริงจังขึ้น

"เพราะฉันรักหนัง" แพรตอบทันที ไม่ลังเล "ไม่ใช่เพราะพ่อฉันเป็นผู้กำกับ"

_เธอรู้ว่าคนจะคิดยังไง_ ณัฐนึกในใจ _แล้วเธอก็ไม่สนใจ_ บางอย่างในอกของเขาเต้นผิดจังหวะ

"ไปทำงานของคุณเถอะค่ะ ณัฐ" แพรหันหลังให้ ก้าวเดินไปตรวจดูฉากถัดไป ผมสีน้ำตาลหยิกลอนของเธอแกว่งเบาๆ ตามจังหวะก้าว กลิ่น YSL Mon Paris หอมจางๆ ลอยทิ้งไว้ในอากาศ

ณัฐยืนมองหลังเธอ มือล้วงกระเป๋ากางเกง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมีแววสนุก

_เธอไม่เหมือนใครเลย_

"คุณณัฐคะ เครื่องดื่มค่ะ" เสียงทีมงานเรียก

เขาหันไปรับแก้วพร้อมยิ้มให้ แต่สายตายังแวะมองไปทางที่แพรเดินจากไป ริมฝีปากเชิดขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่ไม่มีใครเข้าใจ

_ผู้ช่วยผู้กำกับปากร้ายคนนี้... น่าสนใจมาก_

═══════════════════════════════════════════

ตอนต่อไป: ตอนที่ 2 — ดาราเพอร์เฟคกับผู้ช่วยปากร้าย