ตอนที่ 8

สาวแว่นป้ายแดง ท่านประธานสอนรัก ตอนที่ 8: บทเรียนที่สอง — คืนทำงานดึก [NC25+]

⚠️ เนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ (18+)

═══════════════════════════════════════════

สี่ทุ่ม ออฟฟิศชั้น 35 มืดสลัว

พนักงานคนสุดท้ายลงลิฟต์ไปตั้งแต่สองทุ่ม แม่บ้านทำความสะอาดเสร็จตั้งแต่สามทุ่ม ตอนนี้เหลือเพียงแสงจากห้องประธานที่ลอดผ่านผนังกระจก และแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์บนโต๊ะเลขา

มายด์นั่งพิมพ์รายงาน มือที่วางบนแป้นพิมพ์สั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เพราะรู้ว่าเมื่อรายงานเสร็จ "บทเรียน" จะเริ่ม

_เธอตกลงเอง_

_ไม่มีใครบังคับ_

"เสร็จหรือยัง"

เสียงทุ้มจากอินเตอร์คอม

"อีกสิบนาทีค่ะ" เธอตอบ เสียงมั่นคงกว่าที่รู้สึก

สิบนาทีผ่านไปเร็วเกินไป

มายด์ส่งรายงาน ลุกจากเก้าอี้ จัดแว่น ลูบผมมวย แล้วเดินไปที่ประตูห้องประธาน

เคาะสองครั้ง

"เข้ามา"

═══════════════════════════════════════════

ห้องประธานตอนกลางคืนต่างจากตอนกลางวัน

ไฟเปิดแค่โคมตั้งโต๊ะ แสงสีส้มอ่อนทอดเงาบนผนัง วิวกรุงเทพยามค่ำกระจายอยู่หลังกระจกบานใหญ่ แสงไฟเมืองเหมือนดาวบนพื้นดิน

ธนัทยืนอยู่ริมกระจก ถอดสูทออกแล้ว เหลือเสื้อเชิ้ตขาว แขนพับถึงข้อศอก เนคไทคลายออก ปลดกระดุมบนสุด ผมที่เสยเรียบทั้งวันเริ่มมีเส้นผมตกลงมาที่หน้าผาก

มือถือแก้ววิสกี้ ไม่ได้ดื่ม แค่ถือ

เขาหันมา

"ปิดประตู"

มายด์ปิดประตู เสียงคลิกดังก้องในห้องเงียบ

"มานั่ง" เขาชี้โซฟาหนังสีดำมุมห้อง

เธอเดินไปนั่ง ขาชิด มือวางบนตัก แว่นเลื่อนลงบนดั้งจมูก

ธนัทวางแก้วบนโต๊ะ เดินมานั่งข้างเธอ ไม่ชิดเกินไป แต่ใกล้พอที่จะรู้สึกถึงไออุ่น

"ตื่นเต้น?" เขาถาม

"ไม่ค่ะ" เธอโกหก

มุมปากเขายกขึ้น "แว่นเธอเป็นฝ้าแล้ว"

มายด์รีบถอดแว่นเช็ด มือสั่นจนเกือบหลุดมือ

"ใส่ไว้" เขาพูดเบา "ผมชอบมองเธอตอนเขิน"

มายด์แข็งทื่อ แว่นค้างอยู่ในมือ

ธนัทยกมือขึ้น หยิบแว่นจากมือเธอ นิ้วยาวสัมผัสนิ้วเธอแวบหนึ่ง แล้วค่อยๆ สวมแว่นกลับให้เธอ

ปลายนิ้วเขาลากผ่านขอบหู เบาจนเหมือนจะไม่ได้สัมผัส

มายด์สั่น

"บทเรียนที่สอง" เขาพูดเสียงทุ้มลง "ครั้งก่อนผมสอนจูบ สั้นเกินไป วันนี้จะช้าลง"

"ค่ะ" เสียงเธอแทบจะเป็นเสียงกระซิบ

ธนัทยกมือ จับคางเธอ เงยหน้าเธอขึ้น สายตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองผ่านเลนส์แว่น

"มองผม" เขาสั่งเบา "อย่าหลบตา"

มายด์บังคับตัวเองมองตรง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องเข้าไปในดวงตาสีเข้มของเขา ใกล้จนเห็นเงาตัวเองสะท้อนในดวงตาเขา

แล้วเขาก็จูบเธอ

ไม่เหมือนครั้งแรก

ครั้งนี้ช้ากว่า ลึกกว่า ริมฝีปากบางกดลงบนริมฝีปากอิ่มของเธอ ค่อยๆ เคลื่อน อ่อนโยนแต่มั่นคง มือที่จับคางเลื่อนไปจับด้านข้างใบหน้า ฝ่ามืออุ่นแนบแก้มเธอ นิ้วหัวแม่มือลูบกรามเธอเบาๆ

มายด์หลับตา มือกำผ้าโซฟาแน่น ไม่รู้จะวางมือที่ไหน

ธนัทกระซิบระหว่างจูบ "เปิดปากเล็กน้อย"

เธอทำตาม สั่นทั้งตัว

จูบลึกขึ้น ช้าลง เขาสอนเธอจริงๆ ค่อยๆ นำ ไม่เร่ง ให้เวลาเธอตาม

เสียงหายใจของทั้งคู่ดังขึ้นในห้องเงียบ

มือเขาเลื่อนจากใบหน้าลงมาที่คอ นิ้วลากตามเส้นเอ็นที่คอเธอ เบาจนขนลุก

มายด์หอบ ถอนจูบ "ท-ท่านประธาน..."

"ยังไม่จบ" เขากระซิบ ริมฝีปากเลื่อนลงจากมุมปากไปที่ข้างแก้ม ลงมาที่ขากรรไกร ลงมาที่คอ

มายด์สะดุ้ง มือที่กำผ้าโซฟาย้ายมากำเสื้อเชิ้ตเขาแทน ไม่ได้ตั้งใจ แต่ต้องจับอะไรสักอย่าง

ริมฝีปากเขาแตะที่ตรงกลางลำคอเธอ รู้สึกถึงชีพจรที่เต้นเร็วจนบ้าคลั่ง

"หัวใจเธอเต้นเร็วมาก" เขาพูดเสียงแหบ ริมฝีปากยังแนบผิวคอเธอ

"เพราะ...ท่านประธาน..." เธอพูดไม่จบประโยค

มือเขาเลื่อนลงมา จากคอไปที่ไหล่ นิ้วจับขอบเสื้อเชิ้ต

มายด์สะดุ้ง

ธนัทหยุด

เขาถอยออก หายใจหนัก ตาเข้มมืดลงกว่าปกติ

"พอแค่นี้ก่อน" เขาพูด เสียงแข็งแต่สั่นเล็กน้อย "บทเรียนแรกอย่าเร่ง"

มายด์นั่งนิ่ง ริมฝีปากบวมเล็กน้อย แว่นเอียง ผมมวยหลุดมาบางส่วน ใบหน้าแดงจนหู

ธนัทมองเธอ กลืนน้ำลาย แล้วหันไปทางอื่น

มือเขากำแน่น สั่น

_กดไว้ กดไว้ เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะรีบ_

"กลับบ้านได้" เขาพูด ไม่มองเธอ "ผมจะเรียกแท็กซี่ให้"

"ค่ะ" มายด์ลุกขึ้น ขาอ่อน เดินไปที่ประตู

"พิมพ์มาดา"

เธอหยุด ไม่หัน

"พรุ่งนี้ ทำงานเหมือนปกติ" เขาพูด "อย่าคิดมาก"

มายด์พยักหน้า แล้วเปิดประตูออกไป

═══════════════════════════════════════════

ในห้องประธานที่ว่างเปล่า ธนัทเดินไปที่กระจกบานใหญ่

เขาวางมือบนกระจกเย็น หน้าผากแนบกระจก

_มือเขาสั่น_

_เขาหยุดเพราะเขาควรหยุด_

_ไม่ใช่เพราะเขาอยากหยุด_

สัมผัสของริมฝีปากเธอยังติดอยู่ กลิ่นมะลิจากผมเธอยังลอยอยู่ในจมูก เสียงหายใจสั่นๆ ของเธอยังก้องในหู

_บทเรียน_

_เขาบอกว่าเป็นแค่บทเรียน_

_แต่ครูคนนี้กำลังเสียสติเพราะนักเรียน_

ธนัทหลับตา กดหน้าผากกับกระจกแรงขึ้น

_หยุดได้แล้ว ธนัท_

_ก่อนที่จะหยุดไม่ได้_

═══════════════════════════════════════════

ตอนต่อไป: ตอนที่ 9 — เช้าวันรุ่งขึ้น