ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

══════════════════════════════════════════════════════════════ สัญญารักลับห้องประธาน ตอนที่ 8: ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้ ══════════════════════════════════════════════════════════════

"คู่หมั้นปลอม?" พิมทวนคำ ไม่แน่ใจว่าได้ยินถูกหรือเปล่า

"ใช่" ธนัทพยักหน้า "ให้ผมอธิบาย"

เขาเดินไปนั่งที่โซฟา พยักหน้าเชิญให้เธอนั่งด้วย พิมนั่งลงที่ปลายโซฟาอีกด้าน รักษาระยะห่าง

"เมื่อวานพ่อโทรมา" ธนัทเริ่ม "บังคับให้ผมแต่งงานกับลูกสาวหุ้นส่วนทางธุรกิจ ภายในสามเดือน"

"แต่งงาน?!"

"ธุรกิจจับคลุมถุงชน" เขาพูดเสียงขมขื่น "พ่อทำแบบนี้มาตลอด ใช้ลูกเป็นเครื่องมือ ผมปฏิเสธมาห้าปี แต่ครั้งนี้เขาจริงจัง"

"แล้วเกี่ยวอะไรกับดิฉันคะ?"

"ถ้าผมมีคู่หมั้นแล้ว พ่อจะบังคับไม่ได้" ธนัทมองเธอ "ผมต้องการคนที่ไว้ใจได้ คนที่จะไม่หักหลัง และ... คนที่ผมรู้สึกบางอย่างด้วย"

พิมหัวใจเต้นรัว "บางอย่าง...?"

"หลังจากเมื่อคืนที่เชียงใหม่" เขาพูดตรงๆ "ผมไม่สามารถแกล้งทำเป็นว่าไม่มีความรู้สึก ผมรู้สึกกับเธอ พิม"

เธอไม่รู้จะตอบอย่างไร

"แต่ผมก็รู้ว่ามันเร็วเกินไปที่จะบอกว่ารัก" ธนัทพูดต่อ "ดังนั้น ผมเสนอสัญญา เป็นคู่หมั้นปลอมไปก่อน ให้เวลาทั้งคู่ได้รู้จักกัน ถ้าสุดท้ายมันไม่ใช่ ก็แยกทางกันอย่างเป็นมิตร"

"แล้วดิฉันได้อะไร?" พิมถามตรงๆ

ธนัทหยุดครู่ "ผมรู้เรื่องค่ารักษาแม่เธอ ผมจะรับผิดชอบทั้งหมด"

พิมสะดุ้ง "ดิฉันไม่ได้ต้องการ—"

"ฟังก่อน" เขาตัดบท "ผมรู้ว่าเธอมีศักดิ์ศรี ผมไม่ได้จ้างเธอ ผมเสนอให้ในฐานะ... คู่หมั้น ครอบครัวของคู่หมั้นผม ผมดูแลเป็นเรื่องปกติ"

พิมนิ่ง ความขัดแย้งวนอยู่ในใจ

เงินค่ารักษาแม่... เธอต้องการมันมาก แต่การรับเงินจากผู้ชายที่เธอเพิ่งนอนด้วย...

"ดิฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น" เธอพูดเบาๆ

"ผมรู้" ธนัทตอบทันที "นั่นคือเหตุผลที่ผมเลือกเธอ"

"แล้วถ้าดิฉันปฏิเสธล่ะคะ?"

"ก็ไม่เป็นไร" เขาพูด "ผมจะหาทางอื่น และความสัมพันธ์ของเราก็ดำเนินต่อไปตามปกติ หรือ... ถ้าเธอไม่อยากทำงานที่นี่ต่อ ผมจะช่วยหางานใหม่ให้"

พิมมองเขา พยายามอ่านความจริงใจ

"ทำไมต้องเป็นดิฉันคะ?" เธอถาม "ทำไมไม่หาผู้หญิงที่เหมาะสมกว่านี้?"

ธนัทนิ่งไปครู่หนึ่ง

"เพราะผมไม่อยากแกล้งทำเป็นคู่หมั้นกับผู้หญิงที่ผมไม่มีความรู้สึก" เขาตอบ "และ... เมื่อคืนที่เชียงใหม่ มันไม่ใช่แค่เรื่องบนเตียง ผมรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมานานแล้ว"

พิมกลืนน้ำลาย

"ดิฉันขอคิดดูก่อนได้ไหมคะ?"

"ได้" ธนัทพยักหน้า "เอาเอกสารไปอ่าน"

เขายื่นแฟ้มให้ พิมรับมา เปิดดู

"สัญญาคู่หมั้น" หน้าแรกเขียน มีข้อกำหนดต่างๆ มากมาย

"มีเวลาตัดสินใจถึงสิ้นสัปดาห์" ธนัทพูด "ถ้าไม่ตกลง ก็ลืมเรื่องนี้ไป"

---

คืนนั้น พิมนอนอ่านสัญญาในห้องพัก

ข้อกำหนดชัดเจน: เป็นคู่หมั้นปลอม หนึ่งปี แสดงความหวานในที่สาธารณะ ไม่มีใครรู้ว่าเป็นสัญญา

แลกกับ: ค่ารักษาแม่ เงินเดือนเพิ่ม และ... ถ้าสัญญาจบลงโดยไม่ได้แต่งงานจริง จะได้รับเงินก้อนใหญ่

เธอโทรหาแนน

"แกบ้าไปแล้ว!" แนนตะโกนใส่โทรศัพท์ "นอนกับเจ้านาย แล้วตอนนี้เขาขอให้เป็นคู่หมั้นปลอม?!"

"ชู่ว์! เบาๆ หน่อย"

"พิม นี่มันเรื่องใหญ่นะ! แกจะรับเหรอ?"

พิมถอนหายใจ "ไม่รู้ แนน"

"เงินค่ารักษาแม่... กูเข้าใจนะว่ามันเยอะ" แนนเสียงอ่อนลง "แต่แกต้องคิดให้ดี ถ้าหลงรักเขาจริง แล้วสัญญาจบลง แกจะเจ็บ"

"แกคิดว่าฉันหลงรักเขาแล้วเหรอ?"

แนนเงียบไป "คืนนั้นที่เชียงใหม่... แกนอนกับเขาเพราะอะไร?"

พิมนิ่ง

"เพราะ... เพราะฉันอยาก"

"นั่นแหละคำตอบ" แนนถอนหายใจ "พิม ระวังหัวใจตัวเองนะ"

---

สิ้นสัปดาห์

พิมเดินเข้าไปในห้องทำงานของธนัท ถือแฟ้มเอกสารในมือ

"ตัดสินใจได้แล้ว?" เขาถาม

เธอพยักหน้า "ค่ะ"

"แล้ว?"

พิมหายใจเข้าลึก

"ดิฉันรับ" เธอพูด "แต่มีเงื่อนไขเพิ่มเติม"

ธนัทเลิกคิ้ว "เงื่อนไขอะไร?"

"หนึ่ง ดิฉันไม่รับเงินก้อนตอนสัญญาจบ ดิฉันรับแค่ค่ารักษาแม่"

"ทำไม?"

"เพราะดิฉันไม่อยากรู้สึกว่าถูกจ้าง" เธอตอบตรงๆ

ธนัทนิ่งไป แล้วก็พยักหน้า "ตกลง ข้อต่อไป?"

"สอง ถ้าระหว่างสัญญา คนใดคนหนึ่งมีความรู้สึกกับคนอื่น ต้องบอกกันตรงๆ และยกเลิกสัญญาได้ทันที"

"ตกลง"

"และสาม..." พิมลังเล "เรื่องที่เกิดขึ้นที่เชียงใหม่... ดิฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก จนกว่าเราจะแน่ใจว่ารู้สึกอะไรกับกันจริงๆ"

ธนัทนิ่งไปนาน

"ตกลง" เขาพูดในที่สุด "แต่ผมมีเงื่อนไขเพิ่มเหมือนกัน"

"อะไรคะ?"

"ถ้าระหว่างสัญญา เราทั้งคู่มีความรู้สึกจริง..." เขามองเธอตรงๆ "ผมจะขอแต่งงานจริง"

หัวใจพิมหยุดเต้นไปชั่วขณะ

"ดิฉัน... จะพิจารณาตอนนั้นค่ะ"

ธนัทยิ้มเล็กน้อย "แค่นั้นก็พอ"

เขาหยิบปากกา ยื่นให้เธอ "เซ็นได้เลย"

พิมรับปากกา มองสัญญาอีกครั้ง แล้วก็เซ็นชื่อลงไป

เมื่อปลายปากกาวางลง เธอรู้สึกว่าชีวิตกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

---

"ยินดีต้อนรับ" ธนัทพูด "คู่หมั้น"

พิมมองเขา ไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง ตื่นเต้น กลัว หรือ... คาดหวัง?

"แล้วเราจะเริ่มยังไงคะ?" เธอถาม

"สัปดาห์หน้ามีงานเลี้ยงของบริษัท" เขาตอบ "เราจะเปิดตัวที่นั่น"

"เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?"

"ยิ่งเร็วยิ่งดี" ธนัทพูด "ก่อนที่พ่อจะจัดการอะไรที่ผมควบคุมไม่ได้"

พิมพยักหน้า "ค่ะ ดิฉันเข้าใจ"

ธนัทลุกขึ้น เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ

"พิม" เขาพูดเสียงอ่อน "ผมรู้ว่ามันดูเหมือนข้อตกลงทางธุรกิจ แต่... ผมหวังว่ามันจะกลายเป็นอะไรมากกว่านั้น"

เธอมองขึ้นสบตาเขา เห็นความจริงใจในดวงตาสีเข้ม

"ดิฉันก็หวังเหมือนกันค่ะ" เธอพูดเบาๆ

เขายิ้ม ยกมือขึ้นแตะแก้มเธอเบาๆ

"งั้นเราจะพยายามด้วยกัน"

---

[ จบตอนที่ 8 ]

══════════════════════════════════════════════════════════════ ตอนหน้า: ตอนที่ 9 - กฎ 5 ข้อ ══════════════════════════════════════════════════════════════