รุ่นพี่ CEO รักนี้โครงสร้างไม่พัง
ขุดดินกลางดึก
ตอนฟรี# ตอนที่ 2: ขุดดินกลางดึก
สี่ทุ่มครึ่ง
ไซต์ก่อสร้างเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟนิรภัยที่ส่องสว่างเป็นหย่อมๆ คนงานกลับบ้านหมดแล้ว เหลือแต่ยามที่เดินตรวจตราอยู่บริเวณประตูทางเข้า
แก้วสวมหมวกนิรภัยและเสื้อสะท้อนแสง ย่องเข้ามาทางรั้วด้านหลังที่มีช่องว่างพอลอดได้ มือข้างหนึ่งถือพลั่วขนาดเล็ก อีกข้างถือถังพลาสติกสำหรับเก็บตัวอย่างดิน
"บ้าจริง ทำอะไรอยู่เนี่ย..." เธอบ่นกับตัวเอง แต่ก็ไม่หยุดเดิน
เธอมุ่งหน้าไปยังมุมตะวันออกเฉียงใต้ของโครงการ จุดที่ฐานรากมีปัญหา แสงจันทร์ส่องลงมาพอให้มองเห็นทาง เธอเปิดไฟฉายที่ติดหน้าผากและเริ่มสำรวจพื้นที่
"ตรงนี้แหละ..." เธอหยุดอยู่ตรงจุดที่ห่างจากฐานรากประมาณห้าเมตร
แก้วคุกเข่าลง เริ่มใช้พลั่วขุดดิน ดินชั้นบนแห้งและแข็ง ต้องออกแรงมาก เหงื่อเริ่มไหล แต่เธอไม่หยุด
ขุดลงไปได้ประมาณครึ่งเมตร ดินเริ่มเปลี่ยน
"นี่ไง..." เธอพึมพำ
ดินชั้นล่างชื้นผิดปกติ มีน้ำซึมออกมา เธอหยิบขวดแก้วออกมาตักน้ำเก็บตัวอย่าง แล้วก็ตักดินใส่ถังอีกหลายจุด
"ถ้าผลแล็บยืนยันว่ามีน้ำใต้ดิน..." เธอยิ้มกับตัวเอง
"ก็แปลว่าคุณถูก"
แก้วสะดุ้งโหยง หันไปเห็นเงาร่างสูงยืนอยู่ข้างหลัง
"ท่าน... ท่านประธาน!?"
ก้องยืนอยู่ตรงนั้น ใส่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ มือล้วงกระเป๋า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า
"ตกใจอะไร ผมไม่ใช่ผี"
"แต่... แต่ท่านมาทำอะไรที่นี่ดึกๆ?"
"น่าจะเป็นผมถามคุณมากกว่านะ" ก้องเดินเข้ามาใกล้ "วิศวกรจบใหม่วันแรก มาขุดดินกลางดึกคนเดียว... บ้าหรือบ้า?"
แก้วก้มหน้า "หนู... หนูแค่อยากพิสูจน์ว่า—"
"ว่าคุณถูก ใช่ไหม?" ก้องขัด "ผมเข้าใจ แต่คุณรู้ไหมว่าถ้าเกิดอะไรขึ้น ดินถล่ม หรืออะไรก็ตาม ไม่มีใครรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่"
"หนูระวังอยู่ค่ะ"
"ระวัง?" ก้องหัวเราะแห้งๆ "คุณลอดรั้วเข้ามา ขุดดินคนเดียว ไม่บอกใคร นี่เรียกว่าระวัง?"
แก้วเงียบ เธอรู้ว่าเขาพูดถูก
"แต่..." ก้องพูดต่อ น้ำเสียงอ่อนลง "ผมก็ต้องยอมรับว่าคุณกล้ามาก ไม่เคยเห็นใครบ้าพอจะทำแบบนี้"
"ท่านประธานยังไม่ตอบเลยค่ะ ว่ามาทำอะไรที่นี่?"
ก้องเกาหัว "ผมนอนไม่หลับ เลยขับรถมาดูไซต์ แล้วก็เห็นแสงไฟวูบวาบตรงนี้"
"ท่านนอนไม่หลับบ่อยเหรอคะ?"
"บ่อยพอสมควร" เขาตอบ "เวลามีเรื่องคิดมาก"
ความเงียบแผ่ลงมา มีเพียงเสียงลมพัดผ่านโครงเหล็ก
"เอางี้" ก้องพูดขึ้น "ผมช่วยขุดละกัน เร็วขึ้นจะได้กลับบ้านเร็วๆ"
"ไม่ต้องค่ะ! หนูทำเองได้"
"ไม่ได้ถามว่าต้องไหม" ก้องหยิบพลั่วอีกด้ามที่แก้ววางไว้ "สั่งแล้ว"
แก้วมองเขาด้วยความประหลาดใจ CEO ของบริษัทมูลค่าหลายร้อยล้านกำลังจะมาช่วยเธอขุดดิน?
"ท่านประธาน—"
"เรียกผมว่าพี่ก้องก็ได้" เขาพูดขณะเริ่มขุด "ท่านประธานฟังดูแก่"
"แต่..."
"ไม่มีแต่ ขุดเลย"
ทั้งสองขุดดินด้วยกันในความเงียบ เหงื่อไหลท่วมตัว ดินเปียกชื้นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อขุดลึกลงไป
"พี่ก้องคะ" แก้วพูดขึ้น "ทำไมพี่ถึงรับหนูเข้าทำงานคะ?"
"หืม?"
"หนูส่งใบสมัครไปหลายบริษัท ทุกที่ปฏิเสธ บางที่บอกตรงๆ ว่าไม่รับวิศวกรผู้หญิง"
ก้องหยุดขุด มองเธอ "แล้วคุณคิดว่าทำไม?"
"หนูไม่รู้ค่ะ เลยถาม"
"เพราะคุณเก่ง" เขาตอบเรียบๆ "ผมดูประวัติ ดูผลงาน ดูคะแนน คุณเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง มีโปรเจคจบที่น่าสนใจ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่รับ"
"แต่หนูเป็นผู้หญิง"
"แล้วไง?" ก้องยักไหล่ "ผมไม่ได้จ้างเพศ ผมจ้างความสามารถ"
แก้วรู้สึกอุ่นใจ นี่คือครั้งแรกที่มีคนพูดแบบนี้กับเธอ
"ขอบคุณค่ะ" เธอพูดเบาๆ
"ไม่ต้องขอบคุณ แค่ทำงานให้ดีก็พอ" ก้องยิ้ม "แล้วก็... อย่ามาขุดดินคนเดียวกลางดึกอีกนะ ครั้งหน้าบอกผมก่อน"
"ครั้งหน้าพี่จะมาช่วยอีกเหรอคะ?"
"ถ้าว่าง" เขาตอบ แล้วหัวเราะ "แต่หวังว่าไม่ต้องมีครั้งหน้า"
ตีหนึ่ง พวกเขาเก็บตัวอย่างดินได้ครบ
"พรุ่งนี้ผมจะส่งไปแล็บให้" ก้องพูด "ถ้าผลออกมาว่าคุณถูก..."
"ค่ะ?"
"ผมจะให้เครดิตคุณในที่ประชุม"
แก้วยิ้ม "ขอบคุณค่ะ"
"แต่ถ้าคุณผิด..." เขาหยุด แกล้งทำหน้าเคร่งขรึม
"ค่ะ?"
"ก็ไม่มีอะไร" เขาหัวเราะ "ผมแค่แกล้ง"
แก้วถอนหายใจ "พี่ก้องทำเหมือนเด็กเลยค่ะ"
"ขอบคุณครับ ผมพยายาม"
ทั้งสองเดินออกจากไซต์ด้วยกัน ก้องยืนกรานจะไปส่งแก้วที่คอนโดที่บริษัทจัดให้
"ถึงแล้วครับ" เขาจอดรถหน้าตึก
"ขอบคุณมากค่ะ" แก้วยกมือไหว้
"พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เจอกันที่ออฟฟิศ"
แก้วพยักหน้า เปิดประตูรถลง แต่ก่อนจะเดินไป เธอหันกลับมา
"พี่ก้องคะ"
"ว่าไง?"
"หนูจะพิสูจน์ให้พี่เห็นค่ะ ว่าพี่ตัดสินใจถูกที่รับหนูเข้ามา"
ก้องยิ้ม "ผมรอดูนะ"
รถขับออกไป แก้วมองตามจนลับหูลับตา
คืนนี้เธอนอนหลับสบาย โดยไม่รู้ว่ามีคนกำลังจับตามองเธออยู่
และคนคนนั้นไม่ได้มีเจตนาดี
---
ในรถอีกคันที่จอดอยู่มุมมืด นิคมองภาพที่เพิ่งถ่ายได้ในมือถือ
ภาพ CEO กับวิศวกรสาวคนใหม่ ขุดดินด้วยกันกลางดึก
"น่าสนใจมาก..." เขาพึมพำ ยิ้มมุมปาก
"เด็กคนนี้คิดจะมาแย่งซีนเหรอ?"
เขาโยนโทรศัพท์ไปบนเบาะข้าง สตาร์ทรถ
"เดี๋ยวก็รู้ว่าใครเป็นใคร"
## — จบตอนที่ 2 —