ทริปธุรกิจ

══════════════════════════════════════════════════════════════ สัญญารักลับห้องประธาน ตอนที่ 5: ทริปธุรกิจ ══════════════════════════════════════════════════════════════

การผ่าตัดของแม่ผ่านไปด้วยดี

พิมนั่งอยู่ข้างเตียงแม่ในห้อง ICU รู้สึกโล่งใจจนแทบร้องไห้ หมอบอกว่าตัดก้อนเนื้อออกได้หมด ไม่ลามไปที่อื่น แต่ต้องพักฟื้นและติดตามอาการอีกระยะ

"พิมจ๊ะ" สุภาพูดเสียงอ่อนแรง "ลูกไม่ต้องอยู่ตลอดก็ได้นะ ไปทำงาน"

"พิมขอลาพักหนึ่งวันค่ะ" พิมตอบ "คุณธนัทอนุญาตแล้ว"

"เจ้านายลูกใจดีนะ" สุภายิ้มอ่อน "วันก่อนเขาส่งดอกไม้มาให้แม่ด้วย"

พิมหันไปมองแจกันดอกไม้บนโต๊ะ ช่อลิลลี่สีขาวสวยงาม มีการ์ดเล็กๆ เขียนว่า "ขอให้หายเร็วๆ - ธนัท ศิริวัฒน์"

เธอไม่รู้เลยว่าเขาส่งมา

"เขาดูเป็นคนดีนะลูก" สุภาพูดต่อ "แม่เห็นตอนเขามาส่งลูกที่โรงพยาบาล เขาดูเป็นห่วงลูกมาก"

"เขาแค่เป็นห่วงพนักงาน แม่คะ"

"จริงเหรอ?" สุภายิ้มมีนัย "สายตาเขาไม่ได้บอกอย่างนั้นเลยนะ"

พิมหน้าแดง "แม่..."

---

สองสัปดาห์ต่อมา

แม่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว กลับไปพักฟื้นที่บ้านญาติต่างจังหวัด มีป้าคอยดูแล พิมจึงกลับมาทำงานได้เต็มที่

"คุณพิม กลับมาแล้ว!" กานต์ทักทายอย่างดีใจ "แม่เป็นยังไงบ้างคะ?"

"ดีขึ้นมากค่ะ ขอบคุณที่ถาม"

"ดีใจด้วยนะคะ" กานต์ยิ้ม "อ้อ คุณธนัทฝากบอกว่าให้เข้าไปพบเขาเมื่อมาถึง"

พิมพยักหน้า เดินไปเคาะประตูห้องประธาน

"เข้ามา"

เธอเปิดประตู ธนัทนั่งอยู่หลังโต๊ะ เงยหน้ามองเธอ

"กลับมาแล้ว" เขาพูด

"ค่ะ ขอบคุณที่ให้ลาหยุดค่ะ"

"แม่เป็นยังไง?"

"ดีขึ้นมากค่ะ" พิมยิ้ม "และขอบคุณสำหรับดอกไม้ด้วยค่ะ แม่ชอบมาก"

ธนัทพยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

"มีเรื่องจะคุย" เขาพูดต่อ "นั่งลง"

พิมนั่งลง รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

"ทริปเชียงใหม่ที่เลื่อนไป ต้องไปใหม่สัปดาห์หน้า" เขาพูด "สองวันหนึ่งคืนเหมือนเดิม เธอไปได้ไหม?"

"ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา"

"ดี" เขาหยุด ดูลังเลเล็กน้อย "แต่มีปัญหาเรื่องห้องพัก โรงแรมเดิมจองเต็ม ต้องไปพักที่รีสอร์ทของพาร์ทเนอร์แทน"

"ค่ะ ไม่เป็นไร"

"ปัญหาคือ..." ธนัทหยุด "มีห้องว่างห้องเดียว"

พิมกะพริบตา "ห้องเดียว... คะ?"

"ห้องสวีทใหญ่ มีสองห้องนอนแยก" เขาอธิบายเร็ว "แต่อยู่ในห้องชุดเดียวกัน ถ้าเธอไม่สะดวก ผมจะหาที่พักอื่นให้"

พิมคิดทบทวน ห้องสวีทที่มีห้องนอนแยก ก็ไม่ได้ต่างจากห้องติดกันมากนัก

"ไม่เป็นไรค่ะ" เธอตอบ "ถ้ามีห้องนอนแยก ก็โอเคค่ะ"

ธนัทพยักหน้า บางอย่างในดวงตาเขาที่พิมอ่านไม่ออก

"งั้นเตรียมตัวได้ ออกเดินทางวันจันทร์"

---

วันจันทร์ เชียงใหม่

ครั้งนี้การเดินทางราบรื่น การประชุมช่วงเช้าจบลงด้วยดี พาร์ทเนอร์จากสิงคโปร์พอใจกับข้อเสนอ เหลือแค่สรุปรายละเอียดในวันพรุ่งนี้

"วันนี้เสร็จแล้ว" ธนัทพูดขณะนั่งรถกลับที่พัก "พรุ่งนี้ประชุมเก้าโมง แล้วบินกลับบ่าย"

"ค่ะ"

รถจอดหน้ารีสอร์ท พิมมองอาคารสไตล์ล้านนาที่ซ่อนตัวอยู่กลางป่า บรรยากาศเงียบสงบ รายล้อมด้วยต้นไม้และภูเขา

ห้องสวีทอยู่ชั้นบนสุด พิมเดินตามธนัทเข้าไป

ห้องกว้างขวาง ตกแต่งหรูหราแต่อบอุ่น มีห้องนั่งเล่นตรงกลาง ห้องนอนสองห้องอยู่คนละฝั่ง

"ห้องนอนฝั่งนั้นของเธอ" ธนัทชี้ไปทางขวา "มีห้องน้ำในตัว"

"ขอบคุณค่ะ"

พิมเข้าไปเก็บของในห้อง ห้องนอนใหญ่โต มีระเบียงส่วนตัว มองเห็นวิวภูเขา

เธอถอนหายใจ อยู่ห้องเดียวกับเจ้านาย...

"อย่าคิดมาก" เธอบอกตัวเอง "มืออาชีพ มืออาชีพ"

---

ช่วงเย็น ฝนเริ่มตก

พิมนั่งทำงานอยู่ในห้องนั่งเล่น ตรวจเอกสารสำหรับวันพรุ่งนี้ ธนัทนั่งอยู่อีกฝั่ง อ่านรายงาน บรรยากาศเงียบสงบ มีเพียงเสียงฝนตกกระทบหลังคา

"พิม"

เธอเงยหน้า "ค่ะ?"

"กินข้าวหรือยัง?"

"ยังค่ะ"

"สั่งรูมเซอร์วิสมากินด้วยกัน" เขาพูด ไม่ใช่คำถาม

พิมพยักหน้า หยิบเมนูมาดู สั่งอาหารไทยพื้นเมือง

อาหารมาถึง ทั้งคู่นั่งกินด้วยกันที่โต๊ะ บรรยากาศผ่อนคลายกว่าปกติ บางทีเป็นเพราะอยู่ไกลจากออฟฟิศ หรือเพราะเสียงฝนที่ทำให้รู้สึกสงบ

"อาหารอร่อยไหม?" ธนัทถาม

"อร่อยมากค่ะ" พิมยิ้ม "นานแล้วที่ไม่ได้กินอาหารเหนือแบบนี้"

"เธอเคยมาเชียงใหม่ก่อนหรือเปล่า?"

"เคยค่ะ ตอนเด็กๆ มากับพ่อแม่" เธอยิ้ม แต่มีความเศร้าซ่อนอยู่ "ก่อนที่พ่อจะ..."

เธอหยุด ไม่ได้พูดต่อ

"พ่อเธอเสียยังไง?" ธนัทถามเบาๆ

พิมนิ่งไปครู่หนึ่ง ปกติเธอไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง แต่บางอย่างในน้ำเสียงเขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

"บริษัทของพ่อล้มละลายค่ะ" เธอพูดเบาๆ "เมื่อสิบปีก่อน พ่อเครียดมาก แล้วก็... หัวใจวาย"

ธนัทนิ่ง ใบหน้าเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ผมเสียใจ"

"ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องเก่าแล้ว" พิมยิ้มอ่อน "หลังจากนั้นก็มีแค่พิมกับแม่ พิมต้องทำงานหาเงินตั้งแต่เรียนมหา'ลัย"

"เธอเข้มแข็งมาก"

"ไม่มีทางเลือกค่ะ" เธอหัวเราะเบาๆ "ถ้าพิมไม่เข้มแข็ง แม่จะพึ่งใคร"

ธนัทมองเธอ ดวงตาเข้มมีบางอย่างที่พิมอ่านไม่ออก

"เธอไม่ต้องแบกทุกอย่างคนเดียว" เขาพูดเบาๆ

พิมมองเขา แปลกใจกับคำพูด

"คุณธนัทคะ..." เธอลังเล "ทำไมคุณถึงดีกับดิฉันขนาดนี้?"

เงียบ

ธนัทไม่ตอบ แค่มองเธอนิ่งๆ

"เพราะ..." เขาเริ่มพูด แต่แล้วก็หยุด

ฟ้าผ่าดังสนั่น ไฟในห้องกะพริบ แล้วก็ดับวูบ

"อ๊ะ!" พิมสะดุ้ง

ความมืดมิดปกคลุมทั้งห้อง มีเพียงแสงฟ้าแลบเป็นระยะ

"อยู่นิ่งๆ" เสียงธนัทดังขึ้นในความมืด "ผมจะหาไฟฉาย"

พิมได้ยินเสียงเขาลุกขึ้น เดินไปหาอะไรบางอย่าง แล้วก็มีแสงสว่างขึ้นจากโทรศัพท์มือถือ

"ไฟดับทั้งโซน" เขาพูดหลังจากเช็คข้อความจากพนักงานโรงแรม "ฝนตกหนัก สายไฟขาด อาจใช้เวลาซ่อมสักพัก"

"กี่ชั่วโมงคะ?"

"ไม่แน่ใจ อาจถึงเช้า"

พิมกลืนน้ำลาย อยู่ในความมืดกับธนัททั้งคืน...

"นั่งลง" เขาพูด "ไม่ต้องยืน"

เธอคลำหาเก้าอี้ แต่ในความมืดเธอสะดุดขาโต๊ะ ร่างเซไปข้างหน้า

มือแข็งแกร่งคว้าเธอไว้ทัน

"ระวัง"

พิมพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมแขนเขา ใบหน้าทั้งคู่ใกล้กันมากในความมืด เธอได้กลิ่นน้ำหอมของเขา รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ

หัวใจเต้นรัว

"ข-ขอบคุณค่ะ" เธอพูดเสียงสั่น

ธนัทไม่ได้ปล่อยเธอทันที

"พิม..." เสียงเขาต่ำลง

ฟ้าแลบ ส่องให้เห็นใบหน้าเขาชั่วขณะ ดวงตาเข้มที่มองเธอด้วยบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

แล้วความมืดก็กลืนทุกอย่าง

---

[ จบตอนที่ 5 ]

══════════════════════════════════════════════════════════════ ตอนหน้า: ตอนที่ 6 - คืนที่ฝนตก 🔥 ══════════════════════════════════════════════════════════════