ลุยไม่กลัวเลอะ

══════════════════════════════════════════════════════════════ ตอนที่ 04 ลุยไม่กลัวเลอะ ══════════════════════════════════════════════════════════════

# ตอนที่ 4: ลุยไม่กลัวเลอะ

วันสุดท้ายของค่าย กิจกรรมคือ "วิ่งลุยโคลน"

สนามหญ้าถูกเปลี่ยนเป็นสนามโคลนขนาดใหญ่ น้องใหม่หลายคนหน้าซีดเมื่อเห็น

"พี่ครับ ต้องลุยจริงๆ เหรอ?"

"ครับ ใครไม่ลุยไม่ผ่านค่าย"

เสียงบ่นก่นดังไปทั่ว โดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิงที่กังวลเรื่องเสื้อผ้า

ภูมิมองไปที่ใบบุญ แอบคิดว่าดาวมหา'ลัยคงไม่ยอมเลอะโคลนแน่

แต่ใบบุญกลับเดินออกมายืนแถวหน้า

"หนูขอเป็นคนแรกค่ะ"

ทุกคนหันมามอง รวมถึงภูมิ

"แน่ใจเหรอครับ?" เขาถาม

"แน่ใจค่ะ" ใบบุญตอบหนักแน่น "หนูไม่ได้กลัวเลอะ แค่โคลนเดี๋ยวก็ซักออก"

แล้วเธอก็วิ่งลงไปในสนามโคลน กระโดดลุย ล้มลุก ลุกขึ้นมาวิ่งต่อ จนถึงเส้นชัย

เธอยืนอยู่ตรงนั้น เปียกโชก เลอะโคลนตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ยิ้มกว้าง

"ถึงแล้วค่ะพี่!"

น้องใหม่คนอื่นๆ เริ่มมีกำลังใจ ทยอยวิ่งตามกันลงไป

ภูมิยืนมองใบบุญ รู้สึกประทับใจโดยไม่ทันตั้งตัว

เขาคิดว่าเธอเป็นแค่เด็กสวยที่โดนส่งมาประกวด แต่เธอกลับเป็นมากกว่านั้น

เธอมีความกล้า มีน้ำใจ และไม่ถือตัว

"น้องครับ"

ใบบุญหันไป ภูมิเดินมาพร้อมผ้าขนหนูผืนใหญ่

"เช็ดหน้าก่อนครับ โคลนเข้าตาจะแสบ"

ใบบุญรับผ้าขนหนู รู้สึกใจเต้นแรง "ขอบคุณค่ะพี่ภูมิ"

"เก่งมากครับวันนี้" ภูมิพูดเบาๆ แล้วเดินจากไป

ใบบุญยืนจังงัง มือกุมผ้าขนหนูแน่น

หัวใจเต้นรัว

---