ค่ายรับน้องรวม

══════════════════════════════════════════════════════════════ ตอนที่ 02 ค่ายรับน้องรวม ══════════════════════════════════════════════════════════════

# ตอนที่ 2: ค่ายรับน้องรวม

สนามกีฬากลางของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยนักศึกษาใหม่กว่าสองพันคน แดดร้อนแผดเผา แต่ทุกคนยังคงนั่งเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ

"น้องๆ ครับ ค่ายนี้จะแบ่งกลุ่มตามสี น้องสีไหนให้ไปรวมตัวที่จุดสีนั้น"

เสียงประกาศดังก้อง ใบบุญมองป้ายสีที่ติดอยู่ที่ข้อมือ — สีน้ำเงิน

"บุญ เธอสีอะไร?" มิ้นท์ถาม

"น้ำเงิน เธอล่ะ?"

"ชมพู... โห เราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน"

ใบบุญยิ้มให้เพื่อน "ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็เจอกัน"

เธอเดินไปยังจุดรวมสีน้ำเงิน และแทบสะดุดขาตัวเองเมื่อเห็นว่าสตาฟที่ยืนอยู่หน้ากลุ่มคือใคร

รุ่นพี่คนที่ชี้ทางให้เมื่อเช้า

ภูมิถือโทรโข่ง ใบหน้าเคร่งขรึม เขาสวมเสื้อสตาฟสีดำที่มีตัวอักษร "หัวหน้าค่าย" ปักอยู่ที่หลัง

"น้องสีน้ำเงินทุกคน นั่งลงเป็นแถวครับ"

น้ำเสียงเขาหนักแน่น ไม่มีรอยยิ้ม ใบบุญรีบนั่งลงพร้อมกับคนอื่นๆ

"ผมชื่อภูมิ ปี 4 วิศวกรรมเครื่องกล เป็นหัวหน้าสตาฟกลุ่มสีน้ำเงินครับ สามวันนี้จะเหนื่อย แต่ถ้าน้องๆ ร่วมมือ ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี"

เขาหยุดพูด สายตากวาดไปทั่วกลุ่ม แล้วหยุดอยู่ที่ใบบุญชั่วครู่

ใบบุญรู้สึกใจเต้นแรงโดยไม่รู้สาเหตุ

กิจกรรมแรกคือเกมสันทนาการ ทุกคนต้องแนะนำตัวและบอกความสามารถพิเศษ

"ผมชื่อเบนซ์ครับ ความสามารถพิเศษคือกินจุ!"

เสียงหัวเราะดังขึ้น ภูมิยิ้มมุมปาก

"ต่อไปครับ" เขาชี้มาที่ใบบุญ

เธอลุกขึ้นยืน รู้สึกสายตาทุกคู่จับจ้อง

"สวัสดีค่ะ ชื่อใบบุญค่ะ คณะอักษรศาสตร์ ความสามารถพิเศษคือ... เขียนเรื่องสั้นค่ะ"

เสียงซุบซิบดังขึ้น

"เฮ้ย นี่ดาวคณะอักษรฯ ป่าว?" "สวยว่ะ" "ได้ยินว่าจะไปประกวดดาวมหา'ลัย"

ภูมิเลิกคิ้ว มองใบบุญอีกครั้ง เขาเคยได้ยินข่าวเรื่องดาวมหา'ลัย แต่ไม่เคยสนใจ

และตอนนี้ ดาวคนนั้นกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา

"ขอบคุณครับ นั่งได้" ภูมิพูดเสียงเรียบ

ใบบุญนั่งลง หัวใจยังคงเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความตื่นเต้น หรือเพราะสายตาคมกริบของรุ่นพี่คนนั้น

---