หลงภพ ณ วังหลวง

ข้อกล่าวหา

ตอนฟรี

หลงภพ ณ วังหลวง ตอนที่ 10: ข้อกล่าวหา

═══════════════════════════════════════════════════════════

เช้าวันรุ่งขึ้น

ความสงบในวังหลวงถูกทำลายลงด้วยเสียงตะโกน

"จับแม่มด! จับแม่มด!"

จันทร์แจ่มถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงอึกทึก เธอรีบลุกขึ้น เปิดประตูออกไป

ทหารหลายคนยืนอยู่หน้าห้อง นำโดยขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งที่เธอไม่รู้จัก

"นางคือจันทร์แจ่มใช่หรือไม่?" ขุนนางถาม

"ใช่เพคะ มีอะไรหรือเพคะ?"

"นางถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดที่มาสิงร่างคนอื่น" ขุนนางพูด "นางต้องไปรับการไต่สวน"

หัวใจของจันทร์แจ่มเต้นแรง แต่เธอพยายามให้ใบหน้าไม่แสดงความกลัว

"ข้าไม่ใช่แม่มดเพคะ ข้าพร้อมรับการไต่สวน"

═══════════════════════════════════════════════════════════

ห้องประชุมใหญ่

จันทร์แจ่มถูกพาตัวมายืนต่อหน้าขุนนางหลายคน รวมถึงท่านหญิงศศิธรที่นั่งอยู่ในฐานะผู้กล่าวหา

และภูวเนตรที่ยืนอยู่มุมห้อง ใบหน้าเย็นชาไม่แสดงอารมณ์

"เริ่มการไต่สวน" ขุนนางผู้เฒ่าที่เป็นประธานพูดขึ้น "ท่านหญิงศศิธร ช่วยอธิบายข้อกล่าวหา"

ศศิธรลุกขึ้น ยิ้มหวาน

"ฉันมีหลักฐานว่านางข้าหลวงจันทร์แจ่มไม่ใช่คนเดิม" เธอเริ่มพูด "นับตั้งแต่วันที่นางถูกลงโทษเฆี่ยนเมื่อหลายเดือนก่อน นางก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง"

"เปลี่ยนยังไง?" ขุนนางถาม

"นิสัย กิริยา ท่าทาง คำพูด ทุกอย่างต่างจากเดิม" ศศิธรอธิบาย "จันทร์แจ่มเดิมเป็นคนขี้กลัว ร้องไห้ง่าย แต่คนนี้กลับกล้าหาญ ท้าทาย พูดจาแปลกประหลาด"

เธอหันมามองจันทร์แจ่ม

"ฉันเชื่อว่ามีวิญญาณชั่วร้ายมาสิงร่างนาง"

═══════════════════════════════════════════════════════════

เสียงพึมพัมแพร่สะพัดในห้องประชุม

"เงียบ" ขุนนางผู้เฒ่าสั่ง "ท่านหญิงมีพยานหรือหลักฐานหรือไม่?"

"มีค่ะ" ศศิธรโบกมือ คุณหญิงนวลก้าวออกมา

"คุณหญิงนวล พี่สาวบุญธรรมของนางจันทร์แจ่ม" ศศิธรแนะนำ "นางรู้จักจันทร์แจ่มมาตั้งแต่เด็ก"

คุณหญิงนวลก้มหัว

"ท่านขุนนาง ข้าขอยืนยันว่าจันทร์แจ่มเปลี่ยนไปจริงๆ เพคะ" เธอพูด "นางไม่ใช่น้องสาวที่ข้ารู้จัก นางพูดคำแปลกๆ ที่ไม่มีใครเคยได้ยิน เช่น 'โอเค' 'ชิว' และคำอื่นๆ อีกมากมาย"

จันทร์แจ่มรู้สึกเลือดเย็น คุณหญิงนวลได้ยินเธอพูดคำสมัยใหม่ออกไป!

"นอกจากนี้" คุณหญิงนวลพูดต่อ "นางยังมีความรู้แปลกๆ ที่นางข้าหลวงทั่วไปไม่ควรรู้ นางรู้เรื่องประวัติศาสตร์ รู้เรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น"

"รู้เรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น?" ขุนนางผู้เฒ่าเลิกคิ้ว

"ใช่เพคะ นางเคยพูดทำนายเหตุการณ์ และมันก็เกิดขึ้นจริง"

═══════════════════════════════════════════════════════════

ความวุ่นวายแพร่สะพัด

"แม่มด!"

"ปีศาจ!"

เสียงตะโกนดังขึ้นจากหลายทิศทาง

"เงียบ!" ขุนนางผู้เฒ่าตะโกน "ปล่อยให้ผู้ถูกกล่าวหาแก้ต่าง"

ทุกสายตาหันมาที่จันทร์แจ่ม

เธอหายใจเข้าลึกๆ พยายามให้ใจสงบ

"ท่านขุนนาง" เธอเริ่มพูด "ข้าไม่ใช่แม่มดเพคะ"

"แล้วเจ้าจะอธิบายเรื่องที่ท่านหญิงศศิธรและคุณหญิงนวลกล่าวหาอย่างไร?"

"ข้ายอมรับว่าข้าเปลี่ยนไปเพคะ" จันทร์แจ่มพูด "หลังจากถูกเฆี่ยนหนัก ข้าสูญเสียความทรงจำบางส่วน และนิสัยข้าก็เปลี่ยน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าเป็นแม่มด"

"แล้วคำแปลกๆ ที่เจ้าพูดล่ะ?"

"ข้า... ข้าฝันเพคะ" เธอพยายามหาข้อแก้ตัว "บางครั้งข้าฝันถึงเรื่องแปลกๆ และพูดคำในฝันออกมาโดยไม่รู้ตัว"

"ฝัน?" ศศิธรหัวเราะ "นางคิดว่าจะหลอกใครได้เหรอ?"

"ท่านหญิง ช่วยเงียบก่อน" ขุนนางผู้เฒ่าขัด เขาหันมามองจันทร์แจ่ม "เจ้ามีพยานหรือหลักฐานพิสูจน์ความบริสุทธิ์หรือไม่?"

จันทร์แจ่มรู้สึกหมดหวัง เธอไม่มีอะไรเลย

"ข้า... ข้าไม่มีเพคะ"

═══════════════════════════════════════════════════════════

"ข้ามี"

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ทุกคนหันไปมอง

ภูวเนตรก้าวออกมาจากมุมห้อง เดินมายืนข้างจันทร์แจ่ม

"ท่านเจ้าคุณ!" ศศิธรตกใจ "ท่านมายุ่งเรื่องนี้ทำไม?!"

"ข้ามายุ่งเพราะจันทร์แจ่มเป็นคนของข้า" ภูวเนตรพูดเสียงเรียบ "และข้ามีหลักฐานว่านางไม่ใช่แม่มด"

"หลักฐานอะไร?"

ภูวเนตรหันไปมองขุนนางผู้เฒ่า

"ท่านขุนนาง ท่านหญิงศศิธรกล่าวหาว่าจันทร์แจ่มเปลี่ยนไปหลังจากถูกเฆี่ยน ถูกต้องไหม?"

"ถูกต้อง"

"ถ้าเช่นนั้น ข้าขอเรียกพยานคนหนึ่ง" ภูวเนตรโบกมือ หลวงพิทักษ์ก้าวเข้ามาในห้อง พร้อมกับชายชราคนหนึ่ง

"นี่คือหมอหลวงประจำวัง" ภูวเนตรแนะนำ "ท่านเคยตรวจร่างกายจันทร์แจ่มหลังจากถูกเฆี่ยน"

หมอหลวงก้มหัว

"ท่านขุนนาง วันนั้นนางจันทร์แจ่มถูกเฆี่ยนหนักมากเพคะ" หมอหลวงพูด "นางเกือบตาย และข้าสังเกตเห็นว่านางหยุดหายใจไปช่วงหนึ่ง ก่อนจะฟื้นขึ้นมา"

"หยุดหายใจ?" ขุนนางผู้เฒ่าเลิกคิ้ว

"ใช่เพคะ ในทางการแพทย์ เราเรียกว่า 'ตายแล้วฟื้น'" หมอหลวงอธิบาย "คนที่ผ่านเหตุการณ์นี้มักจะเปลี่ยนนิสัย สูญเสียความทรงจำ หรือมีพฤติกรรมแปลกๆ มันไม่ใช่เรื่องแปลก และไม่ใช่แม่มด"

═══════════════════════════════════════════════════════════

ความเงียบแผ่คลุมห้อง

ศศิธรสีหน้าเปลี่ยน "แต่... แต่นางพูดคำแปลกๆ—"

"คนที่ตายแล้วฟื้นอาจมีประสบการณ์แปลกๆ" หมอหลวงอธิบาย "บางคนอ้างว่าเห็นโลกอื่น ได้ยินภาษาอื่น นั่นไม่ใช่แม่มด แต่เป็นผลจากการบาดเจ็บทางสมอง"

"นอกจากนี้" ภูวเนตรพูดต่อ "ข้ายังมีหลักฐานว่าท่านหญิงศศิธรเป็นคนวางแผนใส่ร้ายจันทร์แจ่ม"

"อะไรนะ?!" ศศิธรตกใจ

ภูวเนตรหยิบเอกสารออกมา

"นี่คือบันทึกการพบปะระหว่างท่านหญิงศศิธรกับคุณหญิงนวล" เขาพูด "รวมถึงเงินที่ท่านหญิงจ่ายให้พยานเท็จหลายคน"

"มันเป็นเรื่องโกหก!" ศศิธรตะโกน

"ท่านขุนนางสามารถตรวจสอบได้เพคะ" ภูวเนตรพูดเสียงสงบ "ข้ามั่นใจว่าทุกอย่างเป็นความจริง"

═══════════════════════════════════════════════════════════

ขุนนางผู้เฒ่ารับเอกสารไปอ่าน สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยน

"ท่านหญิงศศิธร" เขาพูดเสียงเย็น "เอกสารนี้บ่งชี้ว่าท่านวางแผนใส่ร้ายนางจันทร์แจ่ม"

"มัน... มันเป็นเรื่องโกหก!"

"เราจะตรวจสอบ" ขุนนางผู้เฒ่าพูด "แต่ในระหว่างนี้ ข้าขอตัดสินว่า... นางจันทร์แจ่มไม่มีความผิดฐานเป็นแม่มด หลักฐานที่ท่านหญิงศศิธรนำมาไม่เพียงพอ"

จันทร์แจ่มรู้สึกขาอ่อน โล่งใจจนแทบล้ม

ภูวเนตรยื่นมือมาประคองเธอ

"ไม่เป็นไรแล้ว" เขากระซิบ "ข้าบอกแล้วว่าจะปกป้องเจ้า"

═══════════════════════════════════════════════════════════

ศศิธรยืนอยู่กลางห้อง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและอับอาย

"ยังไม่จบนะ เจ้าพระยาภูวเนตร" เธอกระซิบเสียงเย็น "ฉันจะทำให้ท่านเสียใจที่เลือกนางข้าหลวงคนนี้แทนฉัน"

แล้วเธอก็หันหลังเดินออกไป

คุณหญิงนวลรีบตามไป สีหน้าซีดเผือก

จันทร์แจ่มมองตามพวกเขา รู้ว่าศึกนี้ยังไม่จบ

แต่ตอนนี้... เธอชนะแล้ว

═══════════════════════════════════════════════════════════

หลังการไต่สวน

ภูวเนตรพาจันทร์แจ่มกลับไปที่ตำหนัก

"ขอบพระคุณเพคะ ภูวเนตร" เธอพูด "ถ้าไม่มีท่าน ข้าคงถูกลงโทษไปแล้ว"

"ข้าบอกแล้วว่าจะปกป้องเจ้า" เขาพูด "ข้าไม่เคยพูดเล่น"

"แต่ท่านหญิงศศิธร... เธอจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ"

"ข้ารู้" ภูวเนตรพยักหน้า "แต่ตราบใดที่เจ้าอยู่กับข้า ไม่มีใครทำร้ายเจ้าได้"

เขายกมือขึ้น ลูบแก้มเธอเบาๆ

"ข้าจะไม่ปล่อยให้ใครพรากเจ้าไปจากข้า"

จันทร์แจ่มรู้สึกน้ำตาคลอ เธอเอนตัวเข้าหาเขา พิงอกอุ่น

"ข้าก็เหมือนกันเพคะ" เธอกระซิบ "ข้าจะอยู่กับท่านตลอดไป"

ภูวเนตรกอดเธอแน่น

ในวังที่เต็มไปด้วยศัตรูและเล่ห์ร้าย

พวกเขามีกันและกัน

และนั่นก็เพียงพอแล้ว

═══════════════════════════════════════════════════════════

จบตอนที่ 10

ติดตามต่อ ตอนที่ 11: ความรักที่ลึกซึ้งขึ้น

═══════════════════════════════════════════════════════════

[จบ 10 ตอนแรก]

ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ

ชอบเรื่องนี้ไหม?

อ่านเรื่องเต็มได้ที่: